Πρωτιές Ελλάδας σε αντισημιτισμό και ατιμωρησία δραστών

Στις 13 Μαΐου 2014, η Anti-Defamation League (ADL) δημοσιοποίησε τα αποτελέσματα έρευνάς της σε 102 χώρες του κόσμου για τον αντισημιτισμό.[1] Στην Ελλάδα, το καλοκαίρι του 2013, το 69% του ενηλίκου πληθυσμού υιοθετεί αντισημιτικά στερεότυπα. Στις άλλες χώρες της Δυτικής Ευρώπης το σχετικό ποσοστό κυμαινόταν μεταξύ 4% (Σουηδία) - 37% (Γαλλία). Στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης αντισημιτικά στερεότυπα υιοθετούσαν μεταξύ 13% (Τσεχία) και 45% (Πολωνία). Στις χώρες της Ασίας που ανήκουν στον ΟΑΣΕ, το ποσοστό ήταν 69% στην Τουρκία, 58% στην Αρμενία και 32%-37% στις υπόλοιπες. Στις χώρες της Αμερικής που ανήκουν στον ΟΑΣΕ το ποσοστό ήταν 9% στις ΗΠΑ και 14% στον Καναδά. Μεγαλύτερα ποσοστά από το 69% καταγράφηκαν μόνο στις αραβικές χώρες (από 74% στη Σαουδική Αραβία έως 93% Δυτική Όχθη και Γάζα).

Στο τεύχος Σεπτεμβρίου 2014 του AthensReviewofBooks δημοσιεύθηκε έρευνα των Γιώργου Αντωνίου, Σπύρου Κοσμίδη, Ηλία Ντίνα και Λεόν Σαλτιέλ με τίτλο «Περί αντισημιτισμού και άλλων δαιμονίων — Όψεις της ελληνικής πολιτικής κουλτούρας στην Ελλάδα της κρίσης».[2]Σε αυτή αναφερόταν πως 65% των Ελλήνων υιοθετούν αντισημιτικά στερεότυπα. Κατά αντιδεοντολογικό τρόπο, στην έρευνα δεν αναφερόταν πότε έγινε η έρευνα (ούτε το δείγμα και η μέθοδος συλλογής των στοιχείων), αλλά υπονοείτο πως είχε γίνει το 2014.

Επίσης, στο άρθρο υπήρχε και ο ανακριβής ισχυρισμός πως η έρευνα της ADL στη Ελλάδα είχε γίνει το Φεβρουάριο 2014 αντί του σωστού Ιουλίου 2013. Υπήρχε επίσης άλλος ένας ανακριβής ισχυρισμός: «Έρευνες που να καταγράφουν το φαινόμενο δεν έχουν δημοσιευθεί ούτε διεξαχθεί ποτέ στην Ελλάδα.» Κι’ όμως η έρευνα της ADL, την οποία αναφέρουν οι συγγραφείς, είχε προηγηθεί. Κυρίως δε, ο κάθε ερευνητής που (υποχρεούται να) γνωρίζει τη σχετική βιβλιογραφία ξέρει την κλασική μελέτη του DanielPerdurant“Antisemitism in Contemporary Greek Society” του 1995.[3] Σε αυτό υπάρχει αναλυτική αναφορά σε αποτελέσματα δημοσκοπήσεων της δεκαετίας του 1980 που έδειχναν, για παράδειγμα, πως το Δεκέμβριο 1988 71% των Ελλήνων είχαν αρνητική εικόνα για τους Εβραίους. Όταν τα αποτελέσματα αυτά δημοσιεύτηκαν στις ΗΠΑ, αναφέρεται στο άρθρο πως υπήρξε αμφισβήτησή τους τόσο από το Υπουργείο Εξωτερικών, το 1985, όσο και από το Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο (ΚΙΣ) το 1986 που «αρνήθηκε εμφατικά την ύπαρξη αντισημιτισμού στην Ελλάδα». Ανάλογες αρνήσεις ύπαρξης αντισημιτισμού διατύπωναν οι κατά καιρούς ηγεσίες του ΚΙΣ σε εμπειρογνώμονες του ΟΗΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης μέχρι το 2002.[4] Τότε, δημοσιεύτηκε έκθεση του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι(ΕΠΣΕ) με εκτεταμένη τεκμηρίωση του αντισημιτισμού στην Ελλάδα που δεν επέτρεπε πια το στρουθοκαμηλισμό ακόμα και του ΚΙΣ.[5]

Στις 30 Ιουνίου 2014 η κυβέρνηση με δήλωση του Υπουργού Εξωτερικών καταδίκασε τη βεβήλωση του Μνημείου Ολοκαυτώματος στην Αθήνα που έγινε στις 27 Ιουνίου 2014 και διαβεβαίωσε ότι οι αρμόδιες Αρχές θα προβούν στις απαραίτητες ενέργειες για τον εντοπισμό και τη σύλληψη των υπαιτίων. Η βουλευτής της ΔΗΜΑΡ Μαρία Γιαννακάκη με κοινοβουλευτική ερώτηση ζήτησε να ενημερωθεί η Βουλή ποιες συγκεκριμένες επιθέσεις σε εβραϊκά μνημεία, συναγωγές, γραφεία κτλ. αλλά και σε άτομα εβραϊκής θρησκείας έχουν καταγραφεί από τις αρχές από το 1990 μέχρι σήμερα και για την καθεμιά από αυτές με ποια στοιχεία σχηματίστηκε δικογραφία από αστυνομικές ή/και εισαγγελικές αρχές, τι συλλήψεις ενδεχομένως έγιναν, και ποια ήταν η δικαστική κατάληξη για την κάθε δικογραφία.

Οι απαντήσεις των Υπουργών Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης στις 25 και 28 Ιουλίου 2014 δεν κάλυπταν όλες τις αντισημιτικές επιθέσεις που έχουν καταγραφεί κατά τα τελευταία 25 χρόνια.[6] Όμως είναι χαρακτηριστικό πως οι 26 επιθέσεις που ανέφεραν οι Υπουργοί στις απαντήσεις τους έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό: για όλες τις επιθέσεις, για τις οποίες η εκάστοτε κυβέρνηση υποσχόταν εντοπισμό, σύλληψη και τιμωρία των υπαιτίων, οι αστυνομικές έρευνες ή εισαγγελικές δικογραφίες δεν κατέληξαν σε παραπομπή σε δίκη και ακόμα περισσότερο σε τιμωρία των δραστών, ακόμα και στις ελάχιστες περιπτώσεις που αρχικά έγιναν κάποιες συλλήψεις. Μάλιστα μόνο για 16 από αυτές αναφέρεται πως σχηματίσθηκαν δικογραφίες από τις εισαγγελίες. Το ίδιο ισχύει και για άλλες 19 επιθέσεις που έχουν καταγραφεί σε μερικές από τις εκθέσεις του ΕΠΣΕ. Οι 45 αυτές επιθέσεις καταγράφονται ανά πόλη στο συνημμένο πίνακα που επιμελήθηκε ο Βασίλης Τσαρνάς. Όσοι και όσες γνωρίζουν άλλες επιθέσεις από το 1990 και μετά παρακαλούνται να τις στείλουν στο συγγραφέα του άρθρου στο emailΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε..

Δεν πρέπει να υπάρχει άλλη χώρα στην Ευρώπη όπου να μην τιμωρήθηκε ποτέ κανένας για αντισημιτικές επιθέσεις, όπως δεν υπάρχει άλλη ευρωπαϊκή χώρα όπου αντισημιτικά στερεότυπα εκδηλώνουν πάνω από 50% των κατοίκων, ούτε άλλη μη αραβική ή μη μουσουλμανική χώρα όπου το ποσοστό αυτό φτάνει στο 69%. Έχουν τα δύο γεγονότα σχέση; Φυσικά και έχουν…

Ο ΠΙΝΑΚΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΕΣ ΒΕΒΗΛΩΣΕΙΣ ΕΒΡΑΪΚΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΚΑΙ ΠΩΣ ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΚΑΘΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ