Ποιήματα

Τις νύχτες με ξυπνά η μακρινή βοή

διαδηλώσεων που έλειψα

σχήματα καπνών βουβές χειρονομίες

Πάλλονται σώματα

φωνές ο αέρας πήζει

τα πέλματα χτυπάνε καταγής

μικρό ρυθμό χταπόδι

που απλώνει τρίμματα τριγμούς

ψίχουλα τόπου μέλλοντος

Μικρές οι πτήσεις του απρόοπτου

στο σύνορο της μέρας –

η κοίλη πλευρά των κοχυλιών

το ράγισμα του οστράκου

Έκοβε τα μαλλιά του στους διαδρόμους

της πολυκατοικίας. Διερωτόμουν,

μαζί του στο ανσανσέρ, ενώ ανερχόμουν

στον τρίτο, με ψαλιδισμένους ώμους

Συνήθως προσπαθείς να με γιατρέψεις·

μες στο μαλλί της γριάς θα φυτέψεις

δραμαμίνες. Και μπούκωμα μερέντα

με κάρδαμο απ’ τα χέρια σου ώστε ρέντα

Μπήκα στο μπάνιο τάχα μου για λίγο·

πέρασαν, για να βγω, τέσσερις ώρες.

Όρθια στο ντους. Ποιος ξέρει σε ποιες χώρες

βρισκόμουνα. Αδύνατον να φύγω.