9/1/2015

Του Κυριάκου Αθανασιάδη

Ελάχιστοι μπορούν να μιμούνται φωνές άλλων. Και όλοι τους το κάνουν όπως οι γελοιογράφοι: υπερτονίζοντας ένα ή δύο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

Η γελοιογραφία —εικαστική, τρόπον τινά, εξέλιξη του μίμου: του παλιού Joker του βασιλιά— έχει αναβιβαστεί σε αιχμηρή πολιτική δημοσιογραφία.

Γελούμε με τις μιμήσεις, πικραινόμαστε με τα πολιτικά σκίτσα. Κι η «Αριστερά» βρήκε στο πρόσωπο του Χάρρυ Κλυνν τον πιο άξιο γελωτοποιό της.